Lingua Veneta

Si linguam Veneticam praelatinam quaeris, vide Lingua Venetica.

-5 (maxcorrigenda) Latinitas huius paginae magnopere corrigenda est. Si potes, corrige vel rescribe. Vide {{latinitas}}.

Lingua Veneta Łéngua vèneta
Taxinomia:	Linguae Indoeuropaeae Linguae Italicae Linguae Latino-Faliscae Linguae Latinae Linguae Latinae Vulgares Linguae Romanicae Linguae Romanicae Continenteles Linguae Romanicae Italico-Occidentales Linguae Romanicae Occidentales Linguae Gallaico-Lusitanae Linguae Gallo-Romanicae Linguae Gallo-Italicae Lingua Veneta
Locutores:	2200000
Sigla:	1 —, 2 —, 3 vec
Status publicus
Officialis	—
Privata	Res Publica Italica Regio Venetiae Libera Provincia Tridentina Regio Fori Iulii et Venetiae Iuliae Res Publica Croatiae Comitatus Histrianus
Litterae:
Scriptura:	Scriptura Latina
Procuratio:	—
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Dialecti Italici (gilvo Gallo-Italicae dialecti sunt, ergo etiam Lingua Ligustica)

Lingua Veneta Romanica lingua est.

Libellus: Qua se parla anca in Veneto, quod Latine sonat ibi homines etiam Lingua Veneta loquuntur.

In regione Venetia (regio) Italiae homines plurimum loquuntur. Quamquam Italianae linguae dialectum saepe dicitur, locutoribus etiam, tamen lingua vera est. Ipsius lexicon, grammatica, atque dialectos habet.

Dialectus quae Venetiis loquitur Venessian a locutoribus, Veneziano autem recte Italiane appellatur.

Lingua Veneta non est confundenda cum exstincta lingua Venetica, quae homines a saeculo quinto a.C.n. ad saeculum primum loquebantur.

Lingua Veneta a Latinitate vulgari descendit, fortasse Venetico substrato adfecta, atque linguis Germanicarum gentium quae saeculo quinto septentrionalem Italiam invaserunt. Scripturae antiquissimae quae "Venetae" dignoscuntur a saeculo tertio decimo datunt.

Lingua ponderosa auctoritate fructa est in diebus Venetae rei publicae, cum statum linguae francae in mari nostro adsequit. Memorandi Venetae linguae scriptores sunt Ruzante (1502–1542) et Carolus Goldoni (1707–1793). Cum Ruzante tum Goldoni, cum antiquam Italicam scaenalim^? traditionem "Commedia dell'Arte" sequerentur, Venetam linguam pro sermone vulgari usi sunt. Inter primos italicos scaenalis auctores aliquando censentur, atque ludi a Goldoni scripti adhuc hodie aguntur. Alia memoranda opera sunt versiones Iliadis a Iacobo Casanova (1725–1798) et Franciscus Boaretti, atque poemata Biagius Marin (1891–1985).

Memoranda etiam est scriptura quae titulus diverbium de nova stella est qua Galileo (1564–1642) adscribuntur.

Nexus externi

Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!

Linguae Romanicae