Nomen proprium

Vide etiam paginam discretivam: Nomen (discretiva)

Nomen proprium (-inis, n.) dicitur nomen substantivum quo singulus homo, vel locus quidam appellatur.

Nomina personalia Romana

Romani species propriorum nominum personalium quattuor habebant:

• Praenomen, quod nomini praeponitur, ut Lucius, Quintus, Gaius.
• Nomen gentilicium, quod notat genus, ut Cornelius, Iulius.
• Cognomen, nomini coniungitur, ut Scipio, Caesar
• Agnomen, quasi accedens nomen, ut Metellus Creticus, quia Cretam subegit, aut Augustus Germanicus, quia augustus est ob Germanicos subiugendos. Extrinsecus enim venit agnomen ab aliqua ratione. Cognominum autem vulgo dictum eo, quod nomini cognitionis causa superadiciatur, sive quod cum nomine est.

Vide etiam

• Index nominum
• Fontes nominum locorum
• Vicipaedia:Nomen
• Index Nominum Iaponiae
• Index oppidorum et castellorum Romae antiquae
• Index locorum in Britanniarum Regno
• Praenomen
• Exonymum

Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!